Istorijat

Istorijat

Prva vojna bolnica u Boki Kotorskoj osnovana je 1668. godine u Kotoru. Pred kraj 18. vijeka gubi vojni karakter i postaje bolnica opšteg tipa.

U hercegnovskom kraju više od tri vijeka od 1687. pa do naših dana djelovala je vojna bolnica. Na osnovu dokumentacije-arhivske građe zna se da su Mletačke vlasti (Republika Venecija) po zauzeću ovoga kraja poslije dvovjekovne vladavine Turaka osnovale vojnu bolnicu. Nalazila se u Starom gradu kao i civilna bolnica uz crkvu kapucina sv. Franje.

Tačnu godinu, pa i deceniju gradnje Vojne bolnice u Meljinama i početak rada na osnovu raspoloživih podataka nemoguće je utvrditi. Pretpostavlja se da je arhivska građa uništena tokom prvog i drugog svjetskog rata, tako da dosadašnja istraživanja nisu dala pozitivne rezultate osim jednog tlocrta iz 1879. godine.
Ono što se pouzdano može utvrditi jeste da je Vojna bolnica u Meljinama otpočela sa radom polovinom 19. vijeka, uz mogućnost da se to desilo i koju deceniju ranije. Lokacija na kojoj je smještena imala je više povoljnosti, prije svega neposredna blizina Lazareta, čiji su mnogi poslovi bili kompatibilni sa vojnom bolnicom. Gradnja Lazareta u Meljinama završena je 1732. godine od kada počinje sa radom i radi bez prekida do 1830. godine, od kada nastaje kratak prekid. Voda je u Lazaret dovedena 1741. godine sa izvora žive vode koji se nalazio u neposrednoj blizini bolnice, južno od manastira Savine. Pored Lazareta nalazilo se groblje koje je u to vrijeme bilo u veoma lošem stanju, a vjerovatno je služilo i za potrebe Vojne bolnice.

Liječenje građana u ovoj bolnici je bilo povremeno. Na osnovu dokumenta iz Arhiva Herceg Novog saznaje se da je Zapovjedništvo ratne luke Herceg Novi 1919. godine na molbu opštinske uprave odobrilo liječenje civila u ovoj bolnici. Poslije Drugog svjetskog rata Vojna bolnica Meljine bila je jedina vojna bolnica na prostoru Crne Gore, Dubrovnika i Trebinja i njihove okoline u kojoj su liječena vojna lica stacionirana na tim prostorima, kao i porodice vojnih starješina. Ljekari ove bolnice bili su cijenjeni i poštovani u hercegnovskoj sredini i šire.
Rad bolnice odvijao se kroz interno, hirurško, otorinolaringološko i očno odjeljenje. Šezdesetih godina prošlog vijeka u neposrednoj blizini Bolnice sagrađena je vila za boravak Josipa Broza Tita koju su koristili i najviši državni funkcioneri i strani zvaničnici.

Krajem sedamdesetih godina 20. vijeka, dograđen je Centar za liječenje i rehabilitaciju kardiovaskularnih oboljenja. Od 2003. godine, uz samodoprinos građana, pri ovoj bolnici otvoreno je ginekološko-akušersko odjeljenje pa se poslije četiri decenije (od kada je bilo ukinuto porodilište u Herceg Novom) ponovo rađaju Novljani. Prvi put je uveden bezbolni porođaj u Crnoj Gori u ovom porodilištu gdje je za šest godina rođeno 2000 djece.

Ova bolnica je tokom svog postojanja, bez obzira na društvene promjene koje su pratile njeno postojanje i rad, mnogo značila i za stanovništvo ne samo hercegnovskog kraja već i šire. U novim okolnostima njeni djelatnici nastaviti će da veoma profesionalno obavljaju svoju dužnost i njeguju stečeni ugled na zadovoljstvo klijenata.

Orgy